Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
18 / 5 / 2019

Αν τριγυρίζεις για κάποιο καιρό στο Διαδίκτυο πιθανώς να έχεις πέσει πάνω στην αριστεροδεξιά χορεύτρια (όπως τη λέω εγώ, τουλάχιστον, για πλάκα). Είναι η ακόλουθη κινούμενη εικόνα.

Υποτίθεται τώρα πως, αν χρησιμοποιείς περισσότερο το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου σου, τη βλέπεις να γυρίζει προς τα δεξιά – κι αυτό σημαίνει ότι είσαι δημιουργικός άνθρωπος. Αν, αντιθέτως, τη βλέπεις να γυρίζει προς τ’αριστερά, χρησιμοποιείς περισσότερο το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου σου – τη λογική. Εγώ συνήθως τη βλέπω να γυρίζει δεξιά. Αναμενόμενα, θα μου πεις, αφού είσαι δημιουργικός άνθρωπος. Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν πιστεύω και τόσο σε τέτοια τεστ· δε νομίζω ότι μπορείς να μετρήσεις τόσο εύκολα το ανθρώπινο μυαλό: δεν νομίζω ότι μπορείς να το μετρήσεις καθόλου. Και συνήθως τέτοιες μετρήσεις αποτυχαίνουν οικτρά σε σύγκριση με το τι πραγματικά συμβαίνει.

Αλλά, όπως είπα, δεν τη βλέπω πάντα να γυρίζει προς τα δεξιά. Κάποιες φορές τη βλέπω τη γαμημένη να γυρίζει και προς τ’αριστερά. Μπας σε καλό σου, έγινε κουμουνίστρια ξαφνικά;

Όχι, βασικά, δεν άλλαξε τις πεποιθήσεις της.

Σημασία έχει νομίζω πώς χρησιμοποιείς το μυαλό σου εκείνη την ώρα που τυχαίνει να την κοιτάζεις. Και μπορείς να αλλοιώσεις και τη μετακίνησή της αν θέλεις. Κοίταζε τα πόδια της ενώ τη βλέπεις κυρίως με το ένα μάτι (χωρίς να έχεις το άλλο κλειστό) και, μετά, ενώ τη βλέπεις κυρίως με το άλλο μάτι (πάλι, χωρίς να έχεις το άλλο κλειστό). Και αρκετές φορές έτσι (όχι πάντα, έχε υπόψη) θα τη δεις ν’αλλάζει φορά.

 

 

Επίσης . . .

Η Πολιτική της Φανταστικής Λογοτεχνίας


Η φανταστική λογοτεχνία είναι γεμάτη μονάρχες, ευγενείς, και αριστοκρατία. Το ίδιο (παραδόξως;) ισχύει και για την επιστημονική φαντασία (ή, μήπως, θα έπρεπε απλά να την πούμε φαντασία στο διάστημα;), όπως στο Dune του Herbert, ή, για ένα ακόμα πιο παλιό παράδειγμα, όπως στο Princess of Mars και τις συνέχειές του, του Burroughs. Σε όλα αυτά τα βιβλία έχουμε βασιλιάδες και βασίλισσες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες, και κάθε είδους τρελό ή ηρωικό αριστοκράτη.

Πολλοί έχουν – εύλογα, ίσως – αναρωτηθεί γιατί. Γιατί, βρε παιδιά, τόση αριστοκρατία στη φανταστική λογοτεχνία; Γιατί ένα τέτοιο ξεπερασμένο πολιτικό σύστημα;

Για το Dune, συγκεκριμένα, είχα διαβάσει κάποιον να σχολιάζει ότι η κοινωνία του είναι «οπισθοδρομική». Και ίσως όντως να είναι... Δηλαδή, αναλογιστείτε: αυτοί οι άνθρωποι ταξιδεύουν στο διάστημα, αλλά ακόμα έχουν δούκες και βαρόνους; Δεν έχουν αντιληφτεί την έννοια της δημοκρατίας; Μαλάκες είναι;

Δε νομίζω, όμως, ότι όσοι σκέφτονται έτσι σκέφτονται σωστά ακριβώς. Η φανταστική λογοτεχνία (περιλαμβάνοντας και αυτή που είναι στο διάστημα, ή σε άλλους πλανήτες) δεν υποτίθεται ότι είναι για να σχολιάσει την κοινωνία, ή για να μεταδώσει κοινωνικές ή πολιτικές αξίες. Ανέκαθεν ο σκοπός της φανταστικής λογοτεχνίας ήταν να μας κάνει να βιώσουμε συναρπαστικές περιπέτειες σε μαγευτικούς κόσμους.

Και δεν μπορείς να το κάνεις αυτό με δημοκρατικό πολίτευμα, ρε άνθρωπε; Γιατί;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!